Bir işletme sahibinin yaşayabileceği en yorucu duygulardan biri, şirketin içinde sürekli koşturmasına rağmen gerçekten “yönetiyor” gibi hissedememektir. Sabah başlar: telefon, mesaj, müşteri, teklif, ödeme, operasyon, personel… Akşam olur ve akılda tek bir soru kalır: şirketi mi yönetiyorum, yoksa şirketin içinde kaybolup sadece yetiştirmeye mi çalışıyorum? Bu soru çok önemlidir. Çünkü küçük ve orta ölçekli şirketlerin…

Birçok işletme sahibini fiziksel yorgunluktan çok, günün sonunda ortaya çıkan belirsizlik yorar: “Bütün gün uğraştık ama neyi net bitirdik?” Bu soru küçümsenmemeli; çünkü çoğu zaman şirketin en derin problemlerinden birine işaret eder. Hareket ile ilerleme aynı şey değildir. Hareket, bir sürü şeye cevap vermektir. İlerleme ise hangi işin nereye vardığını görebilmektir. Patron neden gün sonunda…

Birçok işletme sahibinin zihninde aynı cümle döner: “Bir kişi daha olsa rahatlarız.” Bu cümle bazen doğrudur; gerçekten kapasite dolmuştur. Ama birçok KOBİ’de asıl problem insan sayısı değil, işin sistemsiz akmasıdır. İş yükü çok gibi görünür çünkü aynı bilgi birkaç kez girilir, müşteri geçmişi parça parça öğrenilir, teklifler görünmez, görevler hafızada yürür. O zaman şirket doğal…